Pamiętaj! Procedura oraz wymagane dokumenty mogą się różnić w zależności od gminy i konkretnego urzędu.
Kontrola adresu to obowiązkowy etap każdej procedury meldunkowej w Belgii. Gmina musi potwierdzić, że faktycznie mieszkasz pod adresem, który podałeś podczas rejestracji. Za przeprowadzenie tej weryfikacji odpowiada dzielnicowy, czyli funkcjonariusz policji przypisany do konkretnej części gminy. Choć sama zasada jest identyczna w całym kraju, szczegóły kontroli mogą różnić się w zależności od gminy, strefy policyjnej oraz indywidualnych praktyk danej jednostki.
Na czym polega kontrola?
Dzielnicowy pojawia się pod wskazanym adresem, aby potwierdzić, że rzeczywiście tam mieszkasz. Może to zrobić na kilka sposobów – od wizyty w mieszkaniu po weryfikację z zewnątrz. Przykładowe metody kontroli to:
- sprawdzenie nazwiska na dzwonku lub skrzynce pocztowej,
- zapukanie do drzwi i rozmowa z mieszkańcem,
- wejście do mieszkania za zgodą osoby obecnej,
- rozmowa z sąsiadami,
- kontakt z właścicielem lokalu,
- sprawdzenie, czy pod adresem dociera korespondencja,
- weryfikacja, czy podpisane zostały umowy na energię, wodę lub internet.
Jeśli podstawowe informacje nie wystarczą, gmina może zwrócić się do dostawców mediów o potwierdzenie, czy pod adresem odnotowano zużycie prądu, wody lub gazu – co może wskazywać na faktyczne zamieszkanie.
Kiedy przychodzi policja?
Podczas składania dokumentów urzędnik powinien poinformować cię, w jakim przybliżonym czasie możesz spodziewać się dzielnicowego. Najczęściej jest to od kilku dni do kilku tygodni. Jeżeli po dwóch do czterech tygodni nikt nie odwiedził adresu, możesz:
- skontaktować się z lokalnym komisariatem,
- poprosić o dane kontaktowe do dzielnicowego odpowiedzialnego za twój adres,
- upewnić się, że wizyta została faktycznie zlecona.
Co jeśli nie ma cię w domu?
Pomimo że niektóre urzędy pytają o preferowaną porę dnia na wizytę, dzielnicowy i tak może pojawić się o innej porze oraz bez wcześniejszej zapowiedzi. Jeśli nikogo nie zastanie:
- może spróbować ponownie w innym terminie,
- może zostawić kartkę z prośbą o kontakt,
- może zapytać sąsiadów lub właściciela, czy faktycznie tam mieszkasz.
Ważne: nieobecność podczas jednej wizyty nie oznacza automatycznie negatywnego wyniku kontroli.
Jak się przygotować?
Warto zadbać o kilka elementów, które ułatwią kontrolę:
- Umieść swoje nazwisko na skrzynce pocztowej i dzwonku.
- Upewnij się, że właściciel mieszkania wie o zgłoszonym adresie.
- Jeśli to możliwe, porozmawiaj z sąsiadami i poinformuj ich, że właśnie się zameldowałeś, aby w razie pytań policjanta mogli potwierdzić zgodnie z prawdą, że faktycznie tam mieszkasz.
- Otwieraj drzwi, jeśli jest to bezpieczne – dzielnicowy zwykle ma identyfikator i mundur.
- Przygotuj się na krótką rozmowę potwierdzającą, że tu mieszkasz.
- Jeżeli dopiero się wprowadzasz, zadbaj o podstawowe oznaki zamieszkania (korespondencja, niezbędne wyposażenie, meble, ubrania).
Co się dzieje po kontroli?
Dzielnicowy wypełnia raport z kontroli, w którym ocenia, czy faktycznie mieszkasz pod wskazanym adresem. Na tej podstawie:
- jeżeli kontrola jest pozytywna – gmina wpisuje cię do odpowiedniego rejestru i procedura rejestracji trwa dalej,
- jeżeli kontrola jest negatywna – gmina może odmówić rejestracji.
Co w przypadku odmowy?
Jeśli gmina uzna, że nie mieszkasz pod podanym adresem, możesz odwołać się od decyzji bezpośrednio do Federalnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W takiej sytuacji Minister Spraw Wewnętrznych wysyła swojego funkcjonariusza, który przeprowadza dodatkową kontrolę. Urzędnik ten może:
- rozmawiać z sąsiadami,
- sprawdzić informacje u dostawców energii lub internetu,
- wejść do mieszkania za zgodą mieszkańców,
- zebrać inne dowody świadczące o miejscu zamieszkania.
Decyzja funkjonariusza federalnego ministerstwa jest wiążąca – gmina musi ją respektować, zarówno w przypadku wpisu do rejestru, jak i odmowy.
Więcej informacji na temat odmowy znajdziesz w artykule Jak odwołać się od negatywnej decyzji gminy dotyczącej miejsca zameldowania?