Dron z kamerą w Belgii — kiedy trzeba się zarejestrować i gdzie wolno latać?

W Belgii także niewielki dron o masie poniżej 250 g może wymagać rejestracji operatora, jeśli ma kamerę. Nie rejestruje się wtedy osobno każdego drona: zgłasza się osobę lub firmę będącą operatorem UAS. Przed lotem trzeba również sprawdzić geostrefy w Droneguide, zasady swojej kategorii lotów, wymagane uprawnienia pilota i ubezpieczenie.

Kiedy operator musi się zarejestrować?

Według belgijskiego SPF Mobilité i unijnej EASA rejestracja operatora w kategorii OPEN jest potrzebna między innymi wtedy, gdy:

• dron niebędący zabawką ma kamerę lub sensor mogący zbierać dane osobowe, także gdy waży mniej niż 250 g;
• dron niebędący zabawką waży 250 g lub więcej;
• inny przypadek wynika z rodzaju operacji albo certyfikacji urządzenia.

Istnieją wyjątki, np. dla drona poniżej 250 g bez kamery i bez takich czujników oraz określonych zabawek spełniających dyrektywę zabawkową. Napis „mini” na pudełku albo sam ciężar 249 g nie zwalnia automatycznie z rejestracji.

Jeśli jesteś rezydentem Belgii lub firma ma tu siedzibę, rejestracji dokonuje się w Belgii. Numer operatora jest uznawany w innych państwach EASA — nie trzeba rejestrować się drugi raz przed każdą zagraniczną wycieczką. EASA zaznacza jednak, że rejestracja wygasa po okresie ustalonym przez krajowy organ, więc pilnuj jej odnowienia.

Operator a pilot: to dwa różne pojęcia

Operator UAS (exploitant d'UAS / UAS-exploitant) odpowiada za organizację operacji i zgodność formalną, w tym rejestrację. Pilot zdalny (pilote à distance / piloot op afstand) faktycznie steruje dronem i musi mieć uprawnienia odpowiednie do rodzaju lotu. Jedna osoba może pełnić obie funkcje.

Numer rejestracyjny operatora powinien być umieszczony na dronie. Jeżeli dron jest wyposażony w system zdalnej identyfikacji, trzeba wprowadzić numer również do tego systemu zgodnie z wymaganiami.

Jak zgłosić operatora przez Drone Portal?

1. Zidentyfikuj model, masę startową z akcesoriami, klasę C0–C4 i obecność kamery.
2. Sprawdź, czy rejestracja dotyczy operatora w twoim przypadku.
3. Zapewnij odpowiednią ochronę ubezpieczeniową — według SPF Mobilité i przewodnika Drone Parts Center (2026) przy rejestracji trzeba podać numer polisy ubezpieczeniowej.
4. Otwórz oficjalny Drone Portal belgijskiej DGTA/DGLV i wykonaj rejestrację operatora. Sama rejestracja jest bezpłatna (SPF Mobilité, Drone Parts Center).
5. Zapisz przyznany numer i umieść go na swoim dronie w sposób czytelny. Sprawdź obowiązki Remote ID, jeżeli urządzenie go obsługuje.
6. Zweryfikuj szkolenie pilota oraz klasę planowanego lotu.

Czy potrzebny jest egzamin?

To zależy od klasy drona, masy, rodzaju operacji i podkategorii OPEN: A1, A2 lub A3. SPF Mobilité udostępnia bezpłatne szkolenie i egzamin teoretyczny A1/A3 online w Drone Portal; według Drone Parts Center certyfikat jest ważny 5 lat. Podkategoria A2 ma dodatkowe wymagania — m.in. wcześniejsze A1/A3 oraz szkolenie praktyczne i osobny egzamin.

Nie wolno przyjmować, że „do 250 g nie ma żadnych formalności”: brak egzaminu w pewnych konfiguracjach nie znosi obowiązku rejestracji operatora i przestrzegania geostref.

Gdzie można latać?

Przed każdym lotem otwórz mapę Droneguide. Sprawdź teren startu, trasę i strefy nakładające się na obszar lotu. Niektóre geostrefy wymagają wcześniejszej zgody zarządcy, np. przez DAA Planner (według Drone Parts Center służy on do planowania i wstępnej zgody w strefach zarządzanych przez skeyes, m.in. wokół lotnisk i w strefach wojskowych); inne mają ograniczenia albo zakazy. To ważne zwłaszcza w pobliżu lotnisk, obiektów infrastruktury i przestrzeni miejskiej.

W kategorii OPEN obowiązują m.in. zasady dotyczące utrzymywania drona w zasięgu wzroku i zasadniczy limit wysokości 120 m, z wyjątkami przewidzianymi prawem. Obowiązują ograniczenia przelotu nad ludźmi w zależności od podkategorii i oznaczenia sprzętu. Nie traktuj zwykłego parku lub prywatnego ogrodu jako automatycznie dozwolonej strefy.

Jeżeli nie spełniasz wymagań kategorii OPEN, planowany lot może należeć do kategorii SPECIFIC, gdzie potrzebne są inne formalności. Zgoda zarządcy geostrefy nie zastępuje ewentualnego zezwolenia operacyjnego i odwrotnie.

Dron kupiony kilka lat temu bez oznaczenia Cx

W przypadku starszych dronów bez etykiety klasy Cx ważny jest również moment wprowadzenia urządzenia na rynek. Według SPF Mobilité i Drone Parts Center drony bez oznaczenia Cx wprowadzone na rynek przed 1 stycznia 2024 r. mogą nadal latać w kategorii OPEN, ale z ograniczeniami: A1 przy masie poniżej 250 g albo A3 przy masie do 25 kg. Drony wprowadzone na rynek od 2024 r. potrzebują etykiety Cx (z wyjątkiem dronów zbudowanych samodzielnie). Nie przenoś klasy z podobnego modelu i nie zakładaj, że zakup używanego drona automatycznie daje dostęp do A2.

A nagrywanie ludzi i budynków?

Zarejestrowanie operatora nie oznacza zgody na dowolne nagrywanie i publikowanie wizerunku innych. Dodatkowo obowiązują zasady prywatności, ochrony danych, bezpieczeństwa oraz prawa właścicieli terenów. Przy nagraniu identyfikowalnych osób oceń osobno podstawę prawną przetwarzania i publikowania obrazu.

Co zrobić, jeśli Droneguide pokazuje strefę ograniczoną?

Nie startuj „na próbę”. Odczytaj warunki konkretnej strefy, sprawdź, czy wymagany jest wniosek w DAA Planner, i poczekaj na właściwe potwierdzenie. Jeśli nie możesz uzyskać zgody lub nie rozumiesz warunków, wybierz inną lokalizację.

Krótka lista przed startem

• Rejestracja operatora i numer na urządzeniu — jeśli wymagana.
• Polisa i uprawnienia pilota zgodne z planowanym lotem.
• Masa i klasa Cx potwierdzone dla konkretnego egzemplarza.
• Geostrefy sprawdzone w Droneguide; zgody uzyskane, jeśli potrzebne.
• Baterie, pogoda, bezpieczeństwo ludzi i możliwość utrzymania widoczności drona.

Stan informacji: 9 października 2026 r. Poradnik dotyczy lotów zwykle kwalifikowanych do kategorii OPEN i nie zastępuje oceny operacji w kategorii SPECIFIC.